Trastevere, Pasen en meer...
Zo, ik ben hier vandaag alweer 3 weken... Ondertussen heb ik al aardig wat foto's en verhaaltjes geplaatst... Hier weer een nieuwe update! Prego
Op woensdagavond ben ik voor het eerst naar een wekelijkse meeting van couchsurf-mensen gegaan in een café in de wijk Trastevere. Het was handig dat Laura (eerdere EVS-er) er nog was om mee te gaan omdat zijwist waar het was en al wat mensen kende. We hebben met mensen uit allerlei landen gekletst, ik vond het gezellig en wil zeker vaker gaan. Ik was nog niet eerder in dat gedeelte van Rome geweest, maar het zag er leuk uit met kleine straatjes en veel cafeetjes. De volgende dag heb ik er een heel stuk doorgelopen. Na een tijdje ging de weg omhoog en kwam ik langs een pad (Via Girabaldi) waar je aldoor mooi uit kon kijken over Rome. Bij terugkomst bij Casa Betania viel er ineens keihard een dennenappel uit de boom, gelukkig net naast mij. Eerder had ik dit ook al eens meegemaakt. Ik hoop dat ze me nooit raken, want het zijn grote en ze lijken hard aan te komen.
Vrijdag was ik vrij, maar toch niet helemaal. We hadden 's middags nog een meeting met onze mentor om te bespreken hoe alles tot nu toe gaat. Ik had wel gezegd dat ik het nu nog lastig vond etc. Mijn mentor zei dat ik maar even af moest wachten tot komende week, dan is het weer een stuk rustiger als de kinderen overdag naar school gaan. Ook heeft het natuurlijk tijd nodig om de taal, de regels/gewoonten en de collega's te leren kennen. We hadden deze dag ook nog 2 uur Italiaanse les, voor het laatst met onze privé lerares. Het begrijpen van alle taalregels en leren van woorden gaat bij mij wat minder snel dan bij de andere 2 meisjes, maar het was wel leuk om te horen dat ze enthousiast was over mijn uitspraak. Bij de andere meisjes kun je naar mijn idee goed horen dat ze met een Spaans/Frans accent spreken. Ik heb met een computerprogramma in Nederland ook wel wat geoefend om woorden goed uit te spreken.
Op zaterdag was ik ook vrij. Fanny en Rebeca gingen met de trein (4 uur heen en 4 uur terug) naar Pisa en Lucca om te bezoeken. Ik ben daar al eens geweest en maakte andere plannen. Mijn idee was om naar Terni te gaan, de stad te bekijken en de grootste watervallen van Europa. Ik had vrijdag wat migraine en sinds paar dagen ook hooikoorts dus was erg moe, waardoor ik na het uitzetten van de wekker weer in slaap ben gevallen. Ik heb nog geprobeerd om de trein te halen, maar toen ik aankwam stond de trein er al en ik durfde het niet aan om in een paar minuten een kaartje te regelen terwijl de trein misschien net zo vertrekken. Ik heb nog gekeken wat ik dan kon doen, wat lekkers gegeten en gedronken in de buurt van het station en toen ik erachter kwam dat er nog een trein bijna ging, was ik alweer net te laat. Ik had namelijk weer niet genoeg tijd om aan een kaartje te komen.
Ondertussen ben ik ook nog terug gereisd naar Casa Betania om mijn pincode van mijn gsm op te halen. Ik heb namelijk sinds kort een Italiaans nummer (wie het wil hebben moet het maar vragen) en nadat ik Patrick had gebeld wilde ik mijn toetsenbord blokkeren, maar zette ik de gsm uit terwijl ik de pincode niet meer wist. Het verliep dus allemaal niet zo lekker de hele ochtend, maar het bezoek aan Terni komt nog wel eens. Ik bedacht wat ik 's middag dan kon doen. Het was niet meer de moeite om nog later naar Terni te vertrekken en naar idee van Patrick heb ik de bus genomen naar een groot winkelcentrum in Rome. Toevallig had onze Italiaanse lerares dat ook net als tip gegeven. Het was vanaf het centraal station een half uur met de bus. Ondertussen zag ik weer stukken van Rome waar ik nog niet was geweest. Ik ben alweer bij de H&M geslaagd voor een linnenbroek en een vest, wel handig voor mijn werk en het mooie weer hier. Dit winkelcentrum (Porta di Roma) vind ik nog leuker dan waar ik eerst was. Ik had nog een lekker stuk pizza met zalm op en later nog een stukje omdat het zo goed smaakte. Je kon gewoon een stuk af laten snijden en voor een euro kreeg je al aardig wat.
Wat me opviel tijdens de rit in de bus, was dat je echt alleen maar appartementen ziet waar mensen in wonen. Een collega vertelde eerder ook al dat het eigenlijk niet alleen in Rome zo is, maar in heel Italië. Ook in kleine plaatsen is het normaal om in een appartement te wonen en niet in een huis met tuin. Verder zag ik veel tentjes waar ze pizza en kebab verkopen, in NL is dat dan friet in plaats van pizza.In het weekend is het wat rustiger op de wegen en kon de bus gelukkig goed doorrijden. Doordeweeks sta je vaak overal in de file en is het veel te druk met verkeer. Er gebeuren ook aldoor veel ongelukken, wat me niet verbaasd met het rijgedrag wat ik heb gezien. Door die ongelukken komen er nog meer files. Hier in Italië kunnen de openbare toiletten vaak niet op slot en ze zijn vaak erg vies. Laatst dacht ik even snel gratis bij de McDonalds te gaan, maar ook daar was geen slot/papier en hartstikke smerig.
Op zondagochtend (1e paasdag) moest ik eerst werken vanaf 08:00u tot 14:00u. Om 13:30u begon een warme maaltijd als paas-lunch. Voor het ontbijt was er niks bijzonders en later op de dag ook niet, maar voor de lunch kwam de hele familie. Er werd eerst een drankje als aperitief geserveerd en vervolgens aten we cannelloni (pasta: lasagnerolletjes gevuld met gehakt en tomatensaus of champignon en kaas). Hierna kwamen de andere gerechten (vlees, aardappeltjes etc.) Helaas geen groente of eieren. Als toetje kwamen er 2 grote halve chocolade eieren gevuld met slagroom en fruit op tafel, een bak met ananas en als klap op de vuurpijl, nog een megagroot chocolade ei. Van alles kon je wat nemen. Ik denk dat ik nog nooit zoveel chocolade op een dag heb gegeten. Het was lekker, maar eigenlijk teveel. Ik had er kramp van in mijn buik.
Na het eten waren Fanny en ik vrij en hebben we de hele middag door Rome gelopen. Dat leek ons wel goed na al dat eten en even lekker weg. Volgens Fanny keek de vrouw des huizes niet zo blij toen we gelijk na het eten gingen, ze vond het misschien niet zo leuk omdat Pasen in Italië een belangrijke viering is met de familie. Maargoed, voor de lunch en toen we terug kwamen was er ook niemand van de familie. Eigenlijk was het wel raar hoe het ging, want de hele paasmaaltijd werd naar ons idee erg snel genuttigd terwijl we het idee hadden dat Italianen het eten belangrijk vinden. Binnen een uur was iedereen alweer van tafel. Ze vinden het wel belangrijk ook goed te eten, maar als je klaar ben is het normaal om alvast van tafel te gaan en je bord etc. op te ruimen, ook al zijn er nog mensen aan het eten. Ik had de hoofdmaaltijd nog niet op, maar ondertussen waren er al mensen aan hun toetje bezig .
Bij andere maaltijden gaat het ook zo snel. Hier in de casa is het ook wat anders dan in een normaal Italiaans gezin omdat hier steeds heel veel mensen eten en vrijwilligers maken het klaar. De ene keer kookt iemand uitgebreid en een andere keer weer niet. Toch is het vaak niet te ingewikkeld eten omdat het voor veel mensen is en het mag ook niet teveel kosten natuurlijk. Eigenlijk eten we elke dag pasta, welk steeds een andere soort. De saus is vaak van tomaten en enkele keer van wat anders. Daarbij wordt vaak sla, warme groenten en iets van vlees of wat anders geserveerd. Dit is 's middags en 's avonds zo. Ook worden er steeds restjes opgemaakt van alles wat er over is. Dat betekent vaak 's avonds veel zelfde dingen eten als 's middags. Vaak eet ik daarom 's middags meer als het vers is en 's avonds minder. Bij het diner staat ook steeds een schaal met heel veel soorten kazen op tafel en bij elk eten wordt brood gegeten. Na de lunch en het diner wordt als toetje fruit gegeten. Het ontbijt stelt hier weinig voor. Vaak eet ik cornflakes, maar die zijn de laatste dagen op dus nu alleen een cracker met honing. Laatst had Fanny een paar dagen crêpes gemaakt, dat was wel smullen. Wel jammer dat ze hier geen Nutella hebben, wat ik er wel op had willen doen. In Italië zie je verder overal Nutella: ze stoppen het vaak in croissantjes en je ziet het veel als ijssmaak.
Onze Italiaanse lerares had nog wat tips gegeven om te bezoeken in Rome, dus zijn Fanny en ik dat gaan doen. We stapten uit de metro bij Circo Massimo en vervolgens liepen we daarlangs naar boven waar alles te zien zou zijn. Eerst kwamen we bij een tuin waar allemaal rozenstruiken staan, helaas waren er nog weinig in bloei. Vervolgens kwamen we bij een tuin met allemaal sinaasappelbomen, waar een mooi panorama uitzichtpunt was om over Rome uit te kijken. Hierna bekeken we een kerk (Santa Sabina) die al heel erg oud was. Als laatste sloten we achter aan in de rij om door het sleutelgat van een groot hek (Cavalleri di Malta) te kijken. Door het sleutelgat zag je eerst een sinaasappelgaard en achter een poort kon je een stuk van Rome zien (een koepel van een kerk). Vervolgens hebben we nog wat rondgelopen en een tijd lekker in een park op een bankje in de zon gezeten. Hierna hebben Fanny en ik nog een heel stuk door het oude centrum gelopen en ten slotte nog het plein bij de Sint Pieter bekeken (voor de Paasmis kon je daar een heleboel bloemen uit Nederland zien).
Natuurlijk staan er van allerlei bezoekjes etc. weer foto's op deze site!
Wonen en werken in Casa Betania, weekenduitstapjes en meer...
Op verzoek van meerdere mensen zal ik eerst nog wat meer vertellen over de kinderen en het werk wat ik doe. Er zijn 5 kinderen en 3 moeders (waarvan eentje met 2 kinderen en andere met 1 kind)uit verschillende landen en met verschillende achtergronden. Er zijn bijvoorbeeld kinderen met leukemie, hiv besmetting, slechte thuissituatie etc. Een moeder heeft bijna anderhalf jaar met haar zoontje in het ziekenhuis doorgebracht en woont nu in Casa Betania. Haar zoontje kan niet zelf ademen en eten en moet constant geholpen worden. In het huis is het dan nog wat normaler dan aldoor in het ziekenhuis. Er is een moeder uit Tanzania, uit Sri Lanka en uit Roemenie. Er is één baby uit Italië en de andere kinderen komen uit andere landen. Laatst is één baby ineens vertrokken toen de rechter had besloten dat ze toch bij de ouders mocht wonen. De papa en mama wilden haar gelijk meenemen. Meestal gaat het wel rustiger en in overleg. De andere kinderen zijn , 1,5 jaar, 4 en er zijn twee van 7 jaar.
Als je werkt in de ochtend moet je altijd helpen met de kinderkamers aan kant maken en de 2 badkamers soppen. Ook moet na het ontbijt alles opgeruimd en schoongemaakt. De kinderen moeten verschoond worden en aangekleed. Verder is het de kinderen vermaken die er zijn, op ze letten, eten geven, in bad doen, verschonen etc. Voor de lunch en het avondeten help je met tafeldekken en erna met afruimen en schoonmaken. Ik werk 5 dagen per week, 6 uur per dag. Soms van 7/8:00 tot 14:00u, soms van 14/15:00 tot 20/21:00u. Deze week is het extra druk omdat de kinderen paasvakantie hebben en aldoor thuis zijn.
Soms voel ik me nog wel wat ongemakkelijk omdat ik niet weet wat er van me verwacht wordt. Dat vind ik niet leuk, want ik wil graag weten wat ik kan doen. Ik heb werken met kinderen altijd heel leuk gevonden, maar nu vind ik dit nog niet zo leuk. Misschien dat het na een tijdje nog komt. Het gaat nu ook nog lastig omdat ik niet zoveel in het Italiaans kan zeggen en ik heb nog geen ervaring met de kinderen en hun beperkingen. Het is ook frustrerend dat de ene tutor (elk dagdeel een andere) bepaalde dingen zo wil en de andere weer zus, waardoor ik niet goed weet wat nou normaal is. Als ik het dan op de manier doe van de ene geeft de andere commentaar dat het anders moet. Ook ben ik het vaak niet eens met de organisatie en qua regels zijn ze totaal niet consequent tegen de kinderen.
Inmiddels woon ik sinds vorige week vrijdag in Casa Betania. Iets eerder dan de 15 dagen zoals eerder afgesproken, maar in Italie moet je flexibel zijn he... Ik slaap best goed, hoewel het bed niet heel lekker ligt en 's nachts/ 's morgens vroeg huilen kinderen en maken ze lawaai. Overdag doe ik vaak wel leuke dingen en werk ik, dus dan ben ik ook wel moe en kan ik goed slapen. We moeten van de eigenaresse elke dag de badkamer schoonmaken, dus daar hebben we een rooster voor gemaakt. Twee dagen per week is het mijn beurt en 1 keer in de 3 weken moet ik de hele kamer doen. Helaas was de badkamer al vies voordat wij in de kamer gingen dus de eerste week is het flink poetsen. Overal zit schimmel en kalkaanslag. Ook is er geen internet in de kamer, daarvoor moet ik buiten gaan zitten in de buurt van het kantoor.
Het afgelopen weekend was wel erg leuk. Op zaterdag hebben we Tivoli bezocht, een plaats in de buurt van Rome. We gingen eerst met de bus, toen met de metro, erna weer met de bus en na een uur waren we er. We liepen gelijk naar Villa d'Este die we wilden bezoeken. Vooral de tuinen, die waren ook erg mooi (zie foto's). Overal waren watervallen we hebben er lang rondgelopen. Erna hebben we ergens op een terrasje geluncht en vervolgens nog wat in het stadje rondgelopen. Hierna wilde Fanny wel naar een museum in Rome en Rebeca ook, maar ik had niet meer zoveel zin. Toen ben ik vanuit de metro uitgestapt bij Piazza del Popolo, waar ik nog niet was geweest. Het zag er mooi uit en ik ontdekte dat aan het plein een grote winkelstraat (Via del Corso) lag. Daar heb ik nog wat winkels bezocht en ik heb er een topje bij de H&M gekocht.
Toevallig kwamen Rebeca en Fanny aanlopen toen ik op de bus stond te wachten om terug naar Casa Betania te gaan (Rome leek even toch niet zo groot...). Rebeca vroeg of ik met haar uit wilde gaan en Fanny had geen zin. Het leek me wel leuk dus na het eten zijn we rond 22:00u vertrokken. Ik had op internet een beetje gekeken welke bus we konden nemen en waar we heen konden, maar ik vond het niet precies. We wisten wel bij welke metrohalte we moesten uitstappen en daar hebben we aan de buschauffeur gevraagd of hij naar het gebied (Testaccio) ging waar we heen wilden en ja hoor... het was maar 2 haltes. In het begin zagen we nog niks om uit te gaan terwijl ik toch op internet had gelezen dat er een hele straat moest zijn met leuke locaties. Bij een gewone bar dus maar gevraagd en we bleken er al bijna te zijn. Later hebben we in die bar ook nog een wijntje gedronken omdat het in de uitgaanslocaties veel duurder was om drinken te kopen. Mijn betalingsbewijs van de universiteit kon nog als studentenkaart fungeren in de eerste Wine & Music bar waart we gingen zitten, zodat we €2 korting kregen op een cocktail. Na 2 drankjes zijn we wat discotheken gaan bezoeken. Er waren er veel en er kwamen ook heel wat mensen op af.
Toen we voor een ingang stonden te wachten, spraken 2 Italiaanse jongens ons aan. Als we met hun naar binnen zouden gaan, konden wij als vrouw gratis naar binnen. Dat hebben we dus gedaan en het viel me mee dat ik alles begreep in het Italiaans en zelf wat kon kletsen. We zijn de langste tijd in een Latino disco geweest, daar zou ik zelf niet snel heengaan. De anderen vonden het wel leuk en op zich was ik ook wel benieuwd naar alle uitgaanslocaties. Het viel me op dat bijna alle bezoekers constant aan het dansen waren, bijna niemand nam wat te drinken. Dat is wel een verschil met Nederland. Ik heb dus ook alleen nog maar gedanst en wat water in mijn tasje kwam goed van pas. Om terug naar Casa Betania te gaan hebben we gevraagd welke nachtbus naar Termini (CS) zou gaan en vanaf daar leek het me wel te doen om de bus naar huis te vinden. Dat liep allemaal voorspoedig gelukkig. Bij het huis was het spannend omdat we het alarm af moesten zetten om naar binnen te gaan. Ook dat lukte en om 05:30u konden we gaan slapen. Niet heel lang, want om 08:00u ging de wekker alweer om de volgende dag naar Ostia te vertrekken!
We gingen eerst naar Ostia Antica, waar een hele grote opgraving is van een hele havenstad van vroeger (zie foto's). We hebben er wel de hele middag gewandeld tussen de ruines, het was erg groot en veel. Daarna zijn we naar Ostia Lido gegaan waar we wat hebben rondgelopen en lekker van de zee en het strand hebben genoten. Ik was vergeten om me in te smeren en na een hele dag in de zon had ik dus een rode neus, voorhoofd en hals. Het is fijn dat het ons weinig kostte aan openbaarvervoer kosten. We krijgen van Casa Betania steeds een maandkaart. Alleen het bezoek aan Tivoli was met een regionale bus, dat was €4 voor heen en terug.
Tijdens de vrije tijd op werkdagen heb ik al aardig wat bezoekjes aan de omgeving gebracht en lekker door het centrum van Rome gelopen. Daar heb ik inmiddels al veel gezien. Het is bijna elke dag zonnig weer en de Italiaanse ijsjes smaken heerlijk! Soms ga ik samen met Fanny/Rebeca, maar ook wel alleen als we niet hetzelfde willen doen of als iemand moet werken. In het fotoalbum kunnen jullie van alles zien wat ik tijdens mijn uitstapjes heb gezien.
Van de aardbeving die hier laatst in de buurt was (2 uur rijden met auto) heb ik niks gemerkt. Wel heel erg zo te zien aan het nieuws. Met mijn Italiaans gaat het wel steeds beter, maar het blijft lastig in het begin. Fanny en Rebeca begrijpen het sneller omdat het meer op hun moedertaal lijkt. Soms zeg ik tijdens de les maar dat ik het wel snap omdat ik nu alle grammatica die we krijgen nog niet zo belangrijk vind. Gelukkig kan ik het wel voldoende om gezellig met Rebeca op een terras te kletsen of tijdens het uitgaan. Eerst konden we helemaal niks zeggen omdat we niet eenzelfde taal spraken. Vanaf volgende week hebben we geen privélerares meer, maar gaan we lessen volgen op school (speciaal voor buitenlanders). Ik ben benieuwd! Wel heel fijn dat we dat krijgen zodat ik hopelijk snel vaardig ben in het Italiaans.
Shoppen, couchsurfen, verhuizen en meer...
Als eerste wil ik even kwijt dat ik het hartstikke leuk vind dat er allemaal berichtjes en reacties bij verhalen en foto's zijn, thnx!
Zoals jullie in mijn vorige verhaaltje konden lezen, voelde ik me vorige week niet zo lekker. Op zondag was ik nog niet helemaal beter, maar het leek me toch wel goed om te gaan shoppen. Daar had ik wel zin in nadat ik op internet had uitgezocht naar welk groot winkelcentrum ik kon gaan. In het centrum van Rome zelf zitten de winkels namelijk nogal verspreid dus dat schiet niet echt op. Ik wilde vooral wat kledingzaken bezoeken om te kijken of ik mijn garderobe wat kon uitbreiden. Ik had het idee dat ik wel meer kleren nodig heb dan ik mee heb. Vooral omdat het hier zoveel warm weer is en door het werk met de kinderen worden je kleren ook sneller vies.
Met de metro kon ik bijna bij het winkelcentrum (Euroma 2) komen en erna was het nog 3 haltes met de bus. Het was leuk dat de metro na een tijdje boven de grond ging zodat ik nog wat van Rome kon zien. Eerst leek het best wel armoedig, met slecht onderhouden panden, maar later werd het juist weer luxer meer naar het zuiden bij de Tiber. Het winkelcentrum zag er kitsch uit, maar gelukkig waren er genoeg zaken om me de hele middag te vermaken. Ik heb een topje gekocht en 2 broeken tot over m'n knie. Begin van de avond ging ik weer richting het appartement voor het eten. Mijn mentor en Italiaanse lerares vonden het erg goed van me dat ik alleen op pad was gegaan helemaal daarheen. Ik heb in ieder geval ook weer wat Italiaans kunnen oefenen om de weg te vragen en in de winkels met de verkoopsters.
Zondagavond werden er hier in het appartement tosti's en snacks gegeten. Dat doen deze mensen bijna elke zondag. Ook eens wat minder uitgebreid eten maken dus. De snack was iets wat ik nog niet kende: gefrituurde rijst met tomaten en mozzarella, wat er uitzag als korte dikke kroket. Ze warmen het op tussen de grill zodat het niet zo vettig smaakt als uit de frituur. Ook hadden ze zelf bruscetta gemaakt van geroosterd brood met olijfolie en wat peper en zout erover. Lekker hoor, alleen ik at nog niks (alleen fruit en cracker) omdat mijn buik nog van slag was.
Op maandag had ik mijn eerste echte dienst in Casa Betania. Daarvoor was gewoon beetje meedoen en kijken wanneer, maar nu dus ook volgens werkrooster. We hebben of in de ochtend tot begin middag, of van begin middag tot eind middag of van eind middag tot ergens 's avonds dienst. In de ochtend is het ook veel opruimen en schoonmaken. De meeste kinderen zijn dan naar school en de bedden moeten dan opgemaakt, vuilniszakken vervangen, vegen, dweilen, wastafels poetsen etc. Dat vind ik niet erg om te doen, want de tijd gaat dan lekker snel als je druk bezig bent. In de middagdienst help je ook met tafeldekken en erna alles afruimen, afwas, vegen, dweilen etc. Dit is ook weer zo bij het avondeten in de avonddienst. Ze hebben wel een vaatwasser, maar voor de hygiëne wassen ze hier eerst alles snel af en erna gaat het nog in de vaatwasser. Na elk eten wordt dus overal geveegd en gedweild. Verder is het natuurlijk ook met de kinderen bezig zijn.
Op maandag tijdens mijn dienst kwam Laura langs, ze bleek hiervoor als internationale vrijwilliger in de casa te hebben gewerkt. Ik vond het erg leuk om haar ervaringen te horen en ze gaf me ook gelijk allemaal tips. Het was fijn dat ze goed Engels kon zodat ik even lekker met iemand kon praten in het huis, want de meeste vrijwilligers spreken alleen Italiaans. Laura zei me dat ze veel mensen had leren kennen in Rome via Couchsurfing (internet). Ze kende er ook een Nederlandse jongen van dus het leek haar wel leuk om me diezelfde dag nog aan hem voor te stellen. 's Avonds ging ik met haar mee naar Termini (CS station) omdat zij daar met een andere jongen die ze via Couchsurfing had leren kennen, voor wat dagen naar Sicilië mee vertrok. De jongen uit Nederland en ik zijn meegegaan tot de trein vertrok en erna ben ik met hem meegegaan om in zijn appartement wat te gaan eten. Hij woont bij 2 Italiaanse broers, waarvan er eentje thuis was. Zo kon ik gelijk weer wat Italiaans oefenen. Ook voor het eerst ‘Insalata Caprese' gegeten (mozzarella en tomaat), dat smaakte erg goed. In Nederland lust ik eigenlijk geen tomaten, maar hier wel omdat ze veel beter smaken. Toen ik weer thuis was heb ik gelijk ook een profiel aangemaakt op de Couchsurf-website. Ik heb me aangemeld bij de Roma groep en zo kun je zien of er leuke dingen te doen zijn hier of met welke mensen uit de buurt je kunt afspreken.
Van de Nederlandse jongen hoorde ik dat er pas sinds kort een alarm is bij Casa Betania omdat er de laatste tijd meerdere pogingen tot inbraak zijn geweest. Een vrijwilligster kwam 's nachts ineens een man tegen in het huis! Dat zal nu dus niet snel gebeuren, maar voor 23:00u moeten we wel zoveel mogelijk thuis zijn. Dan gaat het alarm aan. Als we eens later thuis willen komen, moeten we eerst een vrijwilliger bellen die het alarm uitzet en dan kunnen we naar binnen en het weer aanzetten.
In plaats van 15 dagen eerst ergens anders wonen, is het nu wat minder geworden... morgen ga ik al naar Casa Betania verhuizen. Ik heb de kamer al gezien. Het zag er niet zo groot uit helaas. Het meisje uit België durft niet boven te slapen op de vlonder waar je met een trap naar boven kunt komen, dus zij slaapt beneden en het Spaanse meisje en ik boven. Zo zijn dus de bedden verdeeld. Beneden staan nog kasten, een bureautje en er is een apart badkamer. Laura vertelde me ook dat internet het op de kamer eigenlijk niet doet, alleen bij het raam. Toen ik dat tegen mijn mentor vertelde zei ze dat het normaal was, als je wil internetten kun je beter buiten gaan zitten (vlakbij office). Morgen zullen we zien...
Update van mijn eerste week
Ciao Tutti! Hier een update van mij vanuit Rome.
Het weer is al lekker zonnig geweest en ik heb mijn winterjas niet meer nodig gehad. De mensen hier dragen dat wel allemaal nog, maar ik vind dat te warm met zon en 18 graden c. Als het nog een beetje fris is buiten dan heb je het ook snel warm omdat het hier zo heuvelachtig is. Elke dag een goede training dus als ik naar Casa Betania loop of als ik terug naar mijn kamer ga.
Toenik eerst in Rome was, viel het me ook al op dat het verkeer nogal chaotisch is. Iedereen lijkt hier veel met de auto te willen gaan, constant is het druk op de weg. In de kleine straatjes bij de appartementen waar mensen wonen, staat het ook vol met auto's.Het is me ook opgevallen, dat hier in de buurt iedereen in een appartement woont. Je ziet ze in allerlei kleuren en stijlen, maar geen gewone huizen.
Op weg naar het Colloseum zat ik met de andere 2 meisjes (Fanny & Rebeca) in de bus, maar er was zo'n file dat we maar verder zijn gaan lopen. Na een stuk lopen zagen we een auto helemaal in de prak gereden met allemaal politie erbij. De bus haalde ons pas in toen we bij de eindhalte waren waar we wilden overstappen. Een dag eerder had ik me al verbaasd vanuit de bus, dat er zomaar mensen hun auto vanuit zijstraten op de weg zetten zodat iedereen ineens moest stoppen. Het verbaasde me dus niet dat er nu blijkbaar iets was misgegaan. Ook in het centrum tijdens de spits is het helemaal druk op de weg. We moeten dan opgepropt staan in de bus en ondertussen hoor je de buschauffeur af en toe schelden omdat anderen op de weg niet uitkijken. Ik kan er gelukkig nog wel om lachen.
Op woensdag zijn we naar het centrum gegaan om de Spaanse trappen en omgeving, het Pantheon en Piazza Navona te bekijken. Ik had de Spaanse trappen eerder nog niet gezien. Het was er nu al vol met mensen. Op donderdag hebben we het Vaticaan en omgeving bezocht. Nog even in de St. Pieter gekeken en naar Castel st. Angelo gewandeld. Het Spaanse meisje is nog nooit in Rome geweest, maar ik vond het ook niet erg om dingen nog eens te zien. Het is ook al heel leuk om gewoon in Rome rond te lopen. Je moet eigenlijk ook steeds omhoog kijken om te zien hoe leuk gebouwen er uit zien.
Helaas voelde ik me vrijdag niet lekker en vandaag nog steeds niet zo. Fanny en 2 kinderen in het huis hebben het ook. Na het avondeten donderdag merkte ik al een raar gevoel in mijn buik. Ik heb gelukkig toen wel goed geslapen, maar vrijdag voelde ik me misselijk en moest ik veel naar de wc. Even 2 dagen rustig aan gedaan, weinig gegeten en tussendoor ook nog geslapen. Nu (zaterdagavond) gaat het na slapen alweer iets beter. Ik hoop snel weer goed, want nu kon ik deze dagen niks bezoeken.
Op vrijdag was ook de eerste Italiaanse les en vandaag alweer les gehad. Dat was wel extra vermoeiend omdat ik me al niet lekker voelde, maar toch vond ik het wel interessant. Sowieso was het al lang om 3 uur achter elkaar goed mee te doen. We leren allerlei taalregels, betekenis van woorden en uitspraak. We hebben werkwoordvervoegingen gehad, voorzetels, getallen en schrijfwijze. Dus niet echt eerst alleen basis om je te redden, maar gelijk krijgen we van alles. In het Italiaans bestaan sommige letters uit ons alfabet niet (x-y-t-k-w) maar alleen als het woorden zijn die uit een andere taal komen worden ze wel gebruikt.
Wat betreft het eten: we hebben al 2 keer ‘s middags geen pasta gehad maar risotto/rijst. 's Avonds dan nog wel pasta. Hier in de buurt is ook bij de slager een speciale afdeling ernaast in de winkel voor verse pasta. Je kunt er hier echt niet omheen. Bij elke maaltijd wordt ook elke keer een bak sla en plakken brood neergezet. Verder is er na elke maaltijd fruit en espresso.
De 2 andere meisjes zijn heel aardig, alleen is het soms wel lastig om te communiceren. Het Spaanse meisje spreekt alleen Spaans en wat Italiaans. Het meisje uit België is Franstalig, maar heeft wel Nederlands en Engels op school gestudeerd dus dat gaat nog aardig. Ook kan ik haar in het Frans redelijk begrijpen. Toch wel fijn als we straks alle drie in het Italiaans kunnen praten. Donderdagochtend gingen we op een terras zitten en dan was het toch wel leuk geweest om wat meer te kunnen kletsen.
Hier in het gebouw van appartement zijn er liften met houten klapdeurtjes. Daarvoor zit nog bij elke etage een aparte deur. Gisteren probeerde ik even of je die deurtjes ook open kon doen, maar toen stopte de lift halverwege. Ik schrok wel even. Toen deurtjes maar dicht gedaan en weer op knopje gedrukt om verder te gaan. Eenmaal bij de goede etage ging om één of andere reden de deur daar niet open. Toen ben ik maar een etage hoger gegaan waar ik er wel uit kon en via de trap weer naar beneden gelopen.
Verder nog iets wat ik vandaag te weten ben gekomen: de mensen in Rome moeten het afval scheiden. Er is één bak voor plastic, glas en blik, een bak voor papier en eentje voor overig afval. In de bak voor plastic enz. moet wel alles schoon zijn wat je er in gooit.
Owja... ik heb in elk fotoalbum nog wat geplaatst...
Eerste dag (23-03-2009)
Nou hier dan een eerste verhaal vanuit Rome! Ik typ dit achter een bureau op mijn eigen kamer. Dat is wel erg fijn zo. We mogen luxe beginnen, dat zal wel wennen zijn straks. Ik woon bij mijn mentor en haar man in hun appartement, dat dichtbij Casa Betania ligt. Ze zijn denk ik rond de 30 en hele aardige mensen. Ze kunnen gelukkig ook aardig wat Engels spreken en doen moeite om een woordenboek te pakken als ze niet weten hoe ze iets tegen mij kunnen zeggen. Als er iets zou zijn mag ik ze 's nachts overal voor wakker maken en ik mag alles in hun huis gebruiken. Ik heb ook een sleutel gekregen.
Vandaag heb ik lekker uitgeslapen, maar gisteren stond ik al om 04:00u 's nachts op. Daarvoor had ik ook al weinig geslapen omdat ik nog laat aan het pakken was en niet heel goed kon slapen. Om 06:00u waren we al bagage aan het afleveren bij Rotterdam airport. Mijn koffer bleek 19,6 kilo te wegen, net passend dus binnen de 20 kilo die ik mee mocht nemen. Gelukkig was het niet veel, want de weegschaal had 17,4 aangegeven, maar er paste ook niks meer bij. Patrick en ik hebben nog wat gedronken in het restaurant en om 06:30u moest ik al naar de gate. Ik kon al snel het vliegtuig in. Toen ik binnen was vond ik het allemaal erg klein en krap. Er waren rijen van 3 stoelen naast elkaar aan elke kant, maar gelukkig had ik een hele bank voor mij alleen. Dat had ik bij de online incheck zo uitgekozen en gelukkig was dat nog steeds zo.
Het opstijgen vond ik wat minder lekker voelen, maar aan de andere kant leek het wel leuke attractie. Ik dacht dat het vliegtuig eerst een stuk hard zou rijden en dan opstijgen, maar na kort zacht rijden klonk een mega spurt gas en we gingen al snel omhoog. We vlogen via Arnhem, over Duitsland, Oostrijk en zo naar Italië. Ondertussen kon ik nog lachen om een aflevering van Friends die op een schermpje werd uitgezonden. Bij de Alpen heb ik een tijd uit het raam gekeken omdat ik de bergen met sneeuw van boven er mooi uit vond zien. Na een zachte landing moest ik nog wel een half uur wachten tot mijn koffer tevoorschijn kwam. Toen kon ik de trein gaan zoeken en na even zoeken had ik een ticket en zat ik al in de trein. Eenmaal aangekomen op Rome Termini (centraal) vond ik het eerst tijd voor een cappuccino. Het was nog een heel stuk lopen van de trein naar de metro, maar uiteindelijk was ik dan met de metro op plaats van bestemming. Ik belde naar Casa Betania en na even wachten in de zon kwam mijn mentor me ophalen met de auto.
Mijn mentor vertelde me dat ik de hele dag in Casa Betania zou blijven omdat de andere 2 meisjes pas 's avonds zouden aankomen. Gelukkig had ze een ander plan nadat ik had verteld dat ik wel moe was van alles. Ik zou tot na de lunch daar blijven en erna naar m'n kamer kunnen om te slapen. Dat vond ik fijn, want ik had ook geen zin om zo gaar steeds maar wat te zitten in al die drukte in het huis. De lunch bestond uit pasta in tomatensaus, salade, vlees voor liefhebbers en brood. Na het eten werd er espresso gedronken. Voor en na het eten heb ik wat gezeten, geobserveerd en de kinderen een beetje vermaakt. Eigenlijk vond ik er niet veel aan omdat het zo lang duurde en ik niet echt wat kon doen. Sommige kinderen leken er echt niet goed aan toe, dat was niet zo leuk om te zien. De 4 kinderen met de meeste beperkingen worden alleen door hun eigen moeder en personeel verzorgd.
Eenmaal bij mijn kamer leek het me toch wel lekker om eerst op het balkon in de zon de gaan zitten. Toen na een uur de zon weg was heb ik nog 2 uur op bed gelegen en wat geslapen. Het was al avond toen ik uit bed kwam. De man van mijn mentor heeft toen internet voor me aangesloten en na even op de pc gingen we naar Casa Betania om te kijken of de andere meisjes er al waren. We kwamen voor niks en toen gingen we gelukkig terug om te gaan avondeten. Dat was ongeveer om 20:30u. Eerst weer pasta in tomatensaus (met knoflook en ui erdoor), brood erbij en erna allerlei stukken kaas. Dit smaakte lekkerder dan bij de lunch. Ook na het eten dronken we weer espresso.
Vandaag ga ik de 2 andere meisjes ontmoeten en van ongeveer 14:00u tot 16:00u krijgen we uitleg over alles van Casa Betania. Dit is voorlopig even elke dag zo en ik hoop verder nog wat tijd voor andere dingen te hebben. Wil wel de omgeving beetje gaan verkennen. Vanaf vrijdag krijgen we tot we gewoon gaan werken, elke dag 3 uur Italiaanse les van een docente. Dat lijkt me wel goed. Nou zou ik eigenlijk al in Casa Betania zijn, maar 11:30 vertrekken kan blijkbaar ook minstens een uur later zijn...
Laatste week in Nederland voor vertrek…
Tijdens het schrijven van mijn vorige bericht, vond ik het al opschieten... maar nu vertrek ik dan echt bijna! Hier nog een laatste bericht vanuit Nederland.
Inmiddels heb ik de laatste dingen voor vertrek ook geregeld. Ik heb een mooie/goede koffer en ook een reisverzekering voor 180 dagen in het buitenland. Alleen nog wel even de koffer helemaal volproppen
De Italiaanse cursussen voor op de computer neem ik mee, dus daar kan ik nog meer doorgaan. Ik neem zelf een laptop mee omdat ik de computer(s) in het huis niet mag gebruiken. Wel heeft mijn mentor gezegd dat er draadloos internet is, waar ik met een eigen pc gebruik van kan maken. Op deze manier ben ik dus goed bereikbaar. Net daarom ook maar even skype geïnstalleerd, mijn contactnaam daarop is: marloesdg1. Verder ben ik natuurlijk ook bereikbaar via e-mail en MSN: [email protected]
Voor wie ook eens een Italiaanse website wil bezoeken, dit is de site van de organisatie: http://www.casabetania.org
Het adres van het huis is:
Casa Betania
Via delle Calasanziane 12
00167 Roma
Hierheen kun je ook post sturen, tav. Marloes de Graaf.
Vorige week kreeg ik een mailtje van mijn mentor dat ze op aanraden van de vorige vrijwilligers hebben besloten dat we de eerste 15 dagen ergens anders verblijven. Op die manier kom je niet gelijk in de drukte van de moeders, kinderen en kunnen we rustig kennis maken met iedereen die er woont en werkt. We verblijven wel in de buurt van Casa Betania. Tijdens deze 15 dagen krijgen we ook elke dag Italiaanse les en wat informatie en uitleg over het werk en het project. Lijkt mij een goed plan!
Met de andere twee meisjes waarmee ik het project ga doen heb ik via e-mail ook al wat contact gehad. Het Spaanse meisje werkt ook op een basisschool en het meisje uit Belgie (spreekt Frans) en studeert aan de Universiteit. Van ons drieën kom ik als eerste aan in de ochtend. De andere twee komen pas later 's middags en 's avonds aan. Ik ben heel benieuwd hoe het daar is en hoe mijn reis verloopt.
Voor het eerst vliegen... gelukkig is het maar 2 uur en dat werd ook wel eens tijd na 24 jaar
Tot mijn volgende bericht vanuit Roma, Ciao!
Het schiet al wel wat op...
Vorige week woensdag heb ik een (trainings)dag in Utrecht gehad met ongeveer 15 andere vrijwilligersdie binnenkort vertrekken. Er werd aardig wat verteld wat ik al wist, maar er was ook nuttige nieuwe informatie. Ik vond het leuk om te horen wat anderen gaan doen en hoe zij zich voorbereiden.
Ik had er nog niet bij stil gestaan dat mijn doorlopende reisverzekering misschien wel niet geldig is bij zo'n lang verblijf in het buitenland. Vaak mag je maar 3 maanden achter elkaar in het buitenland verblijven, dus dat moet ik nog wel even nagaan/regelen. Ook hoorde ik dat ik misschien wel zelf m'n reis zou moeten boeken en dan declaren. Ik ging er eigenlijk van uit dat de coordinerende organisatie of zendorganisatie dat zou doen. Nou gelijk maar gevraagd en omdat ik het zelf kon regelen gelijk maandag een ticket voor mijn heenreis geboekt. Op maandag 23 maart vlieg ik om 7:15u van Rotterdam naar Rome.
Dat is dus wel vroeg opstaan, maar dat moet dan maar. De organisatie wil ook graag dat ik al 's morgens aankom. Vanaf vliegveld Eindhoven is het wel dichterbij, maar dan zou ik eerst bijvoorbeeld naar Londen moeten vliegen, wachten en dan naar Rome. De meeste vluchten vanuit Nederland leken niet rechtstreeks te gaan, maar gelukkig ben ik er nu in 2 uur. Ik kan 24 uur vooraf al online inchecken en stoel uitkiezen. Dat ga ik denk ik wel doen. Ik moet ook nog even een goede koffer aanschaffen, want die heb ik nog niet aangezien ik nog niet eerder met het vliegtuig ben gegaan. Eenmaal in Rome op het vliegveld, kan ik in 30 minuten met de trein naar het centraal station, dan ga ik met de metro en als ik dan uitgestapt ben kan ik bellen of ze me verder met de auto komen ophalen. Nog een hele trip dus...
Ik probeer alvast wat Italiaans te leren, maar daar heb ik niet altijd zin in nu ik eindelijk geen studie meer heb en naast mijn fulltime baan... Owja, ik weet nu ook dat ik het vrijwilligerswerk samen met een meisje uit Belgie en Spanje ga doen. Binnenkort even mailen, want ik ben wel benieuwd wie het verder zijn. Nou mijn eerst verhaaltje hier, ik heb er wel zin in om straks vanuit Italie te typen
Welkom!
Via deze site blijf je op de hoogtevan avonturen en ervaringen tijdens mijn verblijf in Italie (vooral Rome). Binnenkort zul je hier dan ook regelmatig nieuwe verhalen en foto's vinden.Op de kaart kun jezien waar ik me bevind en waar ik ben geweest. Meer informatie over mijzelf en wat ik ga doen in Italie vind je in het profiel.
Wil je automatisch een mailtje ontvangen wanneer er een nieuw verhaal of een nieuwe fotoserie op deze site staat? Meld je dan aan voor mijn mailinglijst door je e-mail adres achter te laten in de rechter kolom.
Tot ziens hierenik vind het leuk als je een berichtje plaatst!
Groetjes, Marloes