Eerste dag (23-03-2009)

Nou hier dan een eerste verhaal vanuit Rome! Ik typ dit achter een bureau op mijn eigen kamer. Dat is wel erg fijn zo. We mogen luxe beginnen, dat zal wel wennen zijn straks. Ik woon bij mijn mentor en haar man in hun appartement, dat dichtbij Casa Betania ligt. Ze zijn denk ik rond de 30 en hele aardige mensen. Ze kunnen gelukkig ook aardig wat Engels spreken en doen moeite om een woordenboek te pakken als ze niet weten hoe ze iets tegen mij kunnen zeggen. Als er iets zou zijn mag ik ze 's nachts overal voor wakker maken en ik mag alles in hun huis gebruiken. Ik heb ook een sleutel gekregen.

Vandaag heb ik lekker uitgeslapen, maar gisteren stond ik al om 04:00u 's nachts op. Daarvoor had ik ook al weinig geslapen omdat ik nog laat aan het pakken was en niet heel goed kon slapen. Om 06:00u waren we al bagage aan het afleveren bij Rotterdam airport. Mijn koffer bleek 19,6 kilo te wegen, net passend dus binnen de 20 kilo die ik mee mocht nemen. Gelukkig was het niet veel, want de weegschaal had 17,4 aangegeven, maar er paste ook niks meer bij. Patrick en ik hebben nog wat gedronken in het restaurant en om 06:30u moest ik al naar de gate. Ik kon al snel het vliegtuig in. Toen ik binnen was vond ik het allemaal erg klein en krap. Er waren rijen van 3 stoelen naast elkaar aan elke kant, maar gelukkig had ik een hele bank voor mij alleen. Dat had ik bij de online incheck zo uitgekozen en gelukkig was dat nog steeds zo.

Het opstijgen vond ik wat minder lekker voelen, maar aan de andere kant leek het wel leuke attractie. Ik dacht dat het vliegtuig eerst een stuk hard zou rijden en dan opstijgen, maar na kort zacht rijden klonk een mega spurt gas en we gingen al snel omhoog. We vlogen via Arnhem, over Duitsland, Oostrijk en zo naar Italië. Ondertussen kon ik nog lachen om een aflevering van Friends die op een schermpje werd uitgezonden. Bij de Alpen heb ik een tijd uit het raam gekeken omdat ik de bergen met sneeuw van boven er mooi uit vond zien. Na een zachte landing moest ik nog wel een half uur wachten tot mijn koffer tevoorschijn kwam. Toen kon ik de trein gaan zoeken en na even zoeken had ik een ticket en zat ik al in de trein. Eenmaal aangekomen op Rome Termini (centraal) vond ik het eerst tijd voor een cappuccino. Het was nog een heel stuk lopen van de trein naar de metro, maar uiteindelijk was ik dan met de metro op plaats van bestemming. Ik belde naar Casa Betania en na even wachten in de zon kwam mijn mentor me ophalen met de auto.

Mijn mentor vertelde me dat ik de hele dag in Casa Betania zou blijven omdat de andere 2 meisjes pas 's avonds zouden aankomen. Gelukkig had ze een ander plan nadat ik had verteld dat ik wel moe was van alles. Ik zou tot na de lunch daar blijven en erna naar m'n kamer kunnen om te slapen. Dat vond ik fijn, want ik had ook geen zin om zo gaar steeds maar wat te zitten in al die drukte in het huis. De lunch bestond uit pasta in tomatensaus, salade, vlees voor liefhebbers en brood. Na het eten werd er espresso gedronken. Voor en na het eten heb ik wat gezeten, geobserveerd en de kinderen een beetje vermaakt. Eigenlijk vond ik er niet veel aan omdat het zo lang duurde en ik niet echt wat kon doen. Sommige kinderen leken er echt niet goed aan toe, dat was niet zo leuk om te zien. De 4 kinderen met de meeste beperkingen worden alleen door hun eigen moeder en personeel verzorgd.

Eenmaal bij mijn kamer leek het me toch wel lekker om eerst op het balkon in de zon de gaan zitten. Toen na een uur de zon weg was heb ik nog 2 uur op bed gelegen en wat geslapen. Het was al avond toen ik uit bed kwam. De man van mijn mentor heeft toen internet voor me aangesloten en na even op de pc gingen we naar Casa Betania om te kijken of de andere meisjes er al waren. We kwamen voor niks en toen gingen we gelukkig terug om te gaan avondeten. Dat was ongeveer om 20:30u. Eerst weer pasta in tomatensaus (met knoflook en ui erdoor), brood erbij en erna allerlei stukken kaas. Dit smaakte lekkerder dan bij de lunch. Ook na het eten dronken we weer espresso.

Vandaag ga ik de 2 andere meisjes ontmoeten en van ongeveer 14:00u tot 16:00u krijgen we uitleg over alles van Casa Betania. Dit is voorlopig even elke dag zo en ik hoop verder nog wat tijd voor andere dingen te hebben. Wil wel de omgeving beetje gaan verkennen. Vanaf vrijdag krijgen we tot we gewoon gaan werken, elke dag 3 uur Italiaanse les van een docente. Dat lijkt me wel goed. Nou zou ik eigenlijk al in Casa Betania zijn, maar 11:30 vertrekken kan blijkbaar ook minstens een uur later zijn...

Reacties

Reacties

Patrick

En wordt je niet hyper van al die espresso :-)

Martie

Bofkont - drie stoelen voor jou alleen in het vliegtuig!
Was natuurlijk omdat je voor de eerste keer vloog.
Ziet er allemaal goed uit op de foto's, vooral dat zonnetje op het balkon !
Succes met de Italiaanse les.... ciao...

irma

Fijn dat je goed bent aangekomen. Aan al die pasta zul je wel moeten wennen, dat schijnen ze dagelijks te eten. Leuke foto's.

linda

hoi hoi
als je elke dag zo eet herkennen we je straks niet meer:P

groetjes linda

Karin

Leuk om te lezen! Ik vind het echt wel heel stoer dat je dit allemaal doet in je eentje. ;-)
Lekker makkelijk dat eten: en er zit tenminste geen vlees in.

Groetjes Karin

Lieke

Buongiorno Marloes!

Fijn dat je eerste vliegreis zo goed verlopen is! Echt relax, een hele bank voor jou alleen, dat maak je niet vaak mee. Dan hoef je in elk geval niet over iedereen heen te 'kruipen' als je naar het toilet moet.

Echt heerlijk dat Italiaanse zonnetje; om jaloers op te worden! De zon van vorige week is in Tilburg inmiddels ver te zoeken (lees: elke dag regen).
Ook fijn dat je in het begin zo'n grote kamer voor jezelf hebt, zeker nu je nog even aan de hele situatie moet wennen. Maar dat komt helemaal goed. Nog ff en je bent een echte Italiaanse, die vloeiend Italiaans spreekt en iedere dag pasta eet en espresso drinkt ;-).

Meid, geniet er van!

Ciao, Lieke

Marie

He Marloes,

Het klinkt echt heel goed. Wel fijn dat ze zo relaxed zijn. Aan dat later vertrekken zul je vanzelf wel wennen. Je kamer ziet er leuk uit en je hebt tenminste internet om met iedereen in contact te blijven.
Geniet er lekker van!

Groetjes Marie

Ineke

Hoi Marloes, nu het begin is er en we wensen je straks veel plezier en succes met je werk daar, groetjes van Marius en INEKE

Anne-Lise

Ciao bella!

Wat leuk om te horen hoe het daar een beetje is gegaan. Wel spannend, al die nieuwe indrukken. En nu eerst dat Italiaans onder de knie krijgen, zodat je in ieder geval met die kinderen ook wat kan kwebbelen.

Tot nu toe klinkt het allemaal redelijk goed. Geniet ervan en hou ons op de hoogte in dit regenachtige kleine landje!

Liefs, Anne-Lise

Petra

Het klinkt allemaal wel leuk en relaxt!
En hoe zijn die andere 2 meiden, klik het wel?

Jessica

hey Marloes,

leuk om je verhaal te lezen. Zo te horen staat je nog heel wat te wachten :) . Fijn om te horen dat je vlucht goed is verlopen en dat je goed bent ontvangen. Ben benieuwd hoe het je verder vergaat daar in bella Italia. Veel plezier en succes daar.

groetjes, Jessica

{{ reactie.poster_name }}

Reageer

Laat een reactie achter!

De volgende fout is opgetreden
  • {{ error }}
{{ reactieForm.errorMessage }}
Je reactie is opgeslagen!