Op verzoek van meerdere mensen zal ik eerst nog wat meer vertellen over de kinderen en het werk wat ik doe. Er zijn 5 kinderen en 3 moeders (waarvan eentje met 2 kinderen en andere met 1 kind)uit verschillende landen en met verschillende achtergronden. Er zijn bijvoorbeeld kinderen met leukemie, hiv besmetting, slechte thuissituatie etc. Een moeder heeft bijna anderhalf jaar met haar zoontje in het ziekenhuis doorgebracht en woont nu in Casa Betania. Haar zoontje kan niet zelf ademen en eten en moet constant geholpen worden. In het huis is het dan nog wat normaler dan aldoor in het ziekenhuis. Er is een moeder uit Tanzania, uit Sri Lanka en uit Roemenie. Er is één baby uit Italië en de andere kinderen komen uit andere landen. Laatst is één baby ineens vertrokken toen de rechter had besloten dat ze toch bij de ouders mocht wonen. De papa en mama wilden haar gelijk meenemen. Meestal gaat het wel rustiger en in overleg. De andere kinderen zijn , 1,5 jaar, 4 en er zijn twee van 7 jaar.

Als je werkt in de ochtend moet je altijd helpen met de kinderkamers aan kant maken en de 2 badkamers soppen. Ook moet na het ontbijt alles opgeruimd en schoongemaakt. De kinderen moeten verschoond worden en aangekleed. Verder is het de kinderen vermaken die er zijn, op ze letten, eten geven, in bad doen, verschonen etc. Voor de lunch en het avondeten help je met tafeldekken en erna met afruimen en schoonmaken. Ik werk 5 dagen per week, 6 uur per dag. Soms van 7/8:00 tot 14:00u, soms van 14/15:00 tot 20/21:00u. Deze week is het extra druk omdat de kinderen paasvakantie hebben en aldoor thuis zijn.

Soms voel ik me nog wel wat ongemakkelijk omdat ik niet weet wat er van me verwacht wordt. Dat vind ik niet leuk, want ik wil graag weten wat ik kan doen. Ik heb werken met kinderen altijd heel leuk gevonden, maar nu vind ik dit nog niet zo leuk. Misschien dat het na een tijdje nog komt. Het gaat nu ook nog lastig omdat ik niet zoveel in het Italiaans kan zeggen en ik heb nog geen ervaring met de kinderen en hun beperkingen. Het is ook frustrerend dat de ene tutor (elk dagdeel een andere) bepaalde dingen zo wil en de andere weer zus, waardoor ik niet goed weet wat nou normaal is. Als ik het dan op de manier doe van de ene geeft de andere commentaar dat het anders moet. Ook ben ik het vaak niet eens met de organisatie en qua regels zijn ze totaal niet consequent tegen de kinderen.

Inmiddels woon ik sinds vorige week vrijdag in Casa Betania. Iets eerder dan de 15 dagen zoals eerder afgesproken, maar in Italie moet je flexibel zijn he... Ik slaap best goed, hoewel het bed niet heel lekker ligt en 's nachts/ 's morgens vroeg huilen kinderen en maken ze lawaai. Overdag doe ik vaak wel leuke dingen en werk ik, dus dan ben ik ook wel moe en kan ik goed slapen. We moeten van de eigenaresse elke dag de badkamer schoonmaken, dus daar hebben we een rooster voor gemaakt. Twee dagen per week is het mijn beurt en 1 keer in de 3 weken moet ik de hele kamer doen. Helaas was de badkamer al vies voordat wij in de kamer gingen dus de eerste week is het flink poetsen. Overal zit schimmel en kalkaanslag. Ook is er geen internet in de kamer, daarvoor moet ik buiten gaan zitten in de buurt van het kantoor.

Het afgelopen weekend was wel erg leuk. Op zaterdag hebben we Tivoli bezocht, een plaats in de buurt van Rome. We gingen eerst met de bus, toen met de metro, erna weer met de bus en na een uur waren we er. We liepen gelijk naar Villa d'Este die we wilden bezoeken. Vooral de tuinen, die waren ook erg mooi (zie foto's). Overal waren watervallen we hebben er lang rondgelopen. Erna hebben we ergens op een terrasje geluncht en vervolgens nog wat in het stadje rondgelopen. Hierna wilde Fanny wel naar een museum in Rome en Rebeca ook, maar ik had niet meer zoveel zin. Toen ben ik vanuit de metro uitgestapt bij Piazza del Popolo, waar ik nog niet was geweest. Het zag er mooi uit en ik ontdekte dat aan het plein een grote winkelstraat (Via del Corso) lag. Daar heb ik nog wat winkels bezocht en ik heb er een topje bij de H&M gekocht.

Toevallig kwamen Rebeca en Fanny aanlopen toen ik op de bus stond te wachten om terug naar Casa Betania te gaan (Rome leek even toch niet zo groot...). Rebeca vroeg of ik met haar uit wilde gaan en Fanny had geen zin. Het leek me wel leuk dus na het eten zijn we rond 22:00u vertrokken. Ik had op internet een beetje gekeken welke bus we konden nemen en waar we heen konden, maar ik vond het niet precies. We wisten wel bij welke metrohalte we moesten uitstappen en daar hebben we aan de buschauffeur gevraagd of hij naar het gebied (Testaccio) ging waar we heen wilden en ja hoor... het was maar 2 haltes. In het begin zagen we nog niks om uit te gaan terwijl ik toch op internet had gelezen dat er een hele straat moest zijn met leuke locaties. Bij een gewone bar dus maar gevraagd en we bleken er al bijna te zijn. Later hebben we in die bar ook nog een wijntje gedronken omdat het in de uitgaanslocaties veel duurder was om drinken te kopen. Mijn betalingsbewijs van de universiteit kon nog als studentenkaart fungeren in de eerste Wine & Music bar waart we gingen zitten, zodat we €2 korting kregen op een cocktail. Na 2 drankjes zijn we wat discotheken gaan bezoeken. Er waren er veel en er kwamen ook heel wat mensen op af.

Toen we voor een ingang stonden te wachten, spraken 2 Italiaanse jongens ons aan. Als we met hun naar binnen zouden gaan, konden wij als vrouw gratis naar binnen. Dat hebben we dus gedaan en het viel me mee dat ik alles begreep in het Italiaans en zelf wat kon kletsen. We zijn de langste tijd in een Latino disco geweest, daar zou ik zelf niet snel heengaan. De anderen vonden het wel leuk en op zich was ik ook wel benieuwd naar alle uitgaanslocaties. Het viel me op dat bijna alle bezoekers constant aan het dansen waren, bijna niemand nam wat te drinken. Dat is wel een verschil met Nederland. Ik heb dus ook alleen nog maar gedanst en wat water in mijn tasje kwam goed van pas. Om terug naar Casa Betania te gaan hebben we gevraagd welke nachtbus naar Termini (CS) zou gaan en vanaf daar leek het me wel te doen om de bus naar huis te vinden. Dat liep allemaal voorspoedig gelukkig. Bij het huis was het spannend omdat we het alarm af moesten zetten om naar binnen te gaan. Ook dat lukte en om 05:30u konden we gaan slapen. Niet heel lang, want om 08:00u ging de wekker alweer om de volgende dag naar Ostia te vertrekken!

We gingen eerst naar Ostia Antica, waar een hele grote opgraving is van een hele havenstad van vroeger (zie foto's). We hebben er wel de hele middag gewandeld tussen de ruines, het was erg groot en veel. Daarna zijn we naar Ostia Lido gegaan waar we wat hebben rondgelopen en lekker van de zee en het strand hebben genoten. Ik was vergeten om me in te smeren en na een hele dag in de zon had ik dus een rode neus, voorhoofd en hals. Het is fijn dat het ons weinig kostte aan openbaarvervoer kosten. We krijgen van Casa Betania steeds een maandkaart. Alleen het bezoek aan Tivoli was met een regionale bus, dat was €4 voor heen en terug.

Tijdens de vrije tijd op werkdagen heb ik al aardig wat bezoekjes aan de omgeving gebracht en lekker door het centrum van Rome gelopen. Daar heb ik inmiddels al veel gezien. Het is bijna elke dag zonnig weer en de Italiaanse ijsjes smaken heerlijk! Soms ga ik samen met Fanny/Rebeca, maar ook wel alleen als we niet hetzelfde willen doen of als iemand moet werken. In het fotoalbum kunnen jullie van alles zien wat ik tijdens mijn uitstapjes heb gezien.

Van de aardbeving die hier laatst in de buurt was (2 uur rijden met auto) heb ik niks gemerkt. Wel heel erg zo te zien aan het nieuws. Met mijn Italiaans gaat het wel steeds beter, maar het blijft lastig in het begin. Fanny en Rebeca begrijpen het sneller omdat het meer op hun moedertaal lijkt. Soms zeg ik tijdens de les maar dat ik het wel snap omdat ik nu alle grammatica die we krijgen nog niet zo belangrijk vind. Gelukkig kan ik het wel voldoende om gezellig met Rebeca op een terras te kletsen of tijdens het uitgaan. Eerst konden we helemaal niks zeggen omdat we niet eenzelfde taal spraken. Vanaf volgende week hebben we geen privélerares meer, maar gaan we lessen volgen op school (speciaal voor buitenlanders). Ik ben benieuwd! Wel heel fijn dat we dat krijgen zodat ik hopelijk snel vaardig ben in het Italiaans.