Net voordat de zomervakantie hier begon voor de kinderen heb ik hier nog een basisschool kunnen bezoeken. Een lerares die daar werkt is ook vrijwilligerster in Casa Betania en op die manier kon ik het goed regelen. Ze heeft mij en Rebeca een hele rondleiding gegeven en van alles verteld over hoe het gaat. Ook werden we in een aantal klassen aan de kinderen voorgesteld. Oussama, een jongen van 8 jaar uit de casa, zit daar ook op school. Hij was heel blij om ons te zien. ’s Middags toen ik moest werken herhaalde hij wel meerdere keren dat hij het zo leuk vond en hij bedankte daarvoor. Dat vond ik natuurlijk ook erg leuk. Toen de lerares moest gaan werken, hebben wij nog een theaterstuk gezien van de oudere groepen. Wat wel een heel verschil is met Nederland, is dat de leraren hier alleen de ochtend of de middag werken. Ze geven dan ook steeds op dezelfde tijd dezelfde vakken. Ook eten veel kinderen op school tussen de middag. Er wordt dan voor hun warm eten gekookt op school. Iedereen eet met elkaar in een grote aula.

Toen ik een vrijdag vrij was ben ik naar Bracciano gegaan, een kleine plaats aan een meer. Het was een klein uur met de trein dus best dichtbij. Eerst heb ik wat rondgelopen door de middeleeuwse straatjes rond het kasteel. Daarna ben ik lekker heel de middag aan het meer gaan liggen en heb ik er ook in gezwommen. Het is heel mooi en helder water. Die avond gingen Rebeca en ik eten bij vrienden in Rome. We konden er lekker heel de avond buiten in de tuin zitten en bleven er ook slapen. Zaterdag gingen we namelijk met hun in de auto naar het strand. Er kwamen ook nog veel meer mensen van couchsurfing. Helaas moesten Rebeca en ik ’s avonds weer terug gaan met de bus en trein omdat Rebeca nog tortilla’s wilde maken voor het verjaardagsfeest van de casa op zondag. Voordat het feest begon, gingen rebeca en ik die zondag eerst nog naar Porta Portese, een hele grote vlooienmarkt in Rome. Toen we terugkwamen in de casa, konden we gelijk meedoen met het middageten wat er voor alle gasten was. Erna moest ik werken, maar dat was wel leuk omdat het feest was. Er was poppenkast voor de kinderen, een speelhoek, een clown , het terrein was versierd, er waren marktkraampjes en ter afsluiting was er een kerkmis in de tuin.

Ik ben ook voor het eerst in Italië naar de bioscoop geweest met Fanny en Rebeca. De film (Angeli & demoni – Bernini mysterie)was in het Italiaans. Vooraf had ik op internet een beetje gelezen waar het over ging en over het algemeen kon ik de film wel volgen. Het was leuk omdat er veel beelden van Rome in voorkwamen. De avond na de bioscoop zijn we weer eens naar Circo Massimo gegaan waar heel veel couchsurfers kwamen met wat eten/drinken. Ook de avond erna hebben we ons goed vermaakt op een feest bij vrienden in de tuin omdat het studiejaar was afgelopen. De volgende dag was er weer wat leuks, namelijk een show op Piazza del Popolo rondom het thema water en energie. Het was vooral veel ballet/dans, ook in de lucht en op het podium was geregeld een gordijn van water te zien. Ook was de lichtshow mooi en de muziek erbij. Tussendoor werd een verhaal verteld. Tegen het einde was er een dans met vuur en ten slotte ook nog een hele vuurwerkshow. Het was mooi om te zien.

De Zaterdag erna ben ik met Paulina naar een kerk met skeletten van monniken geweest. Het was wel luguber, maar ook wel indrukwekkend. Er waren skeletten van monniken nog helemaal heel, zij stonden of lagen en ergens hing het skelet van een prinses van vroeger aan het plafond. Verder zijn er heel wat botten van overleden geestelijken gebruikt om allerlei versiersels van te maken. Bijvoorbeeld een soort haard van allemaal beenbotten, een kandelaar van diverse botten etc. Heel apart om te zien. Erna hebben we nog wat gewandeld in Rome en heb ik tiramisu gegeten die door velen de beste van Rome wordt genoemd. Het was lekker, maar erg machtig. Mijn voorkeur gaat nog steeds naar supermarkt tiramisu. Vervolgens zijn we samen gaan koken in het huis van haar vriend en hebben we erna samen gegeten. Zo kon ik weer eens een nieuw recept leren en natuurlijk het resultaat proeven. Het heet Parmesano: een taart van groenten (aubergine/courgette), ei, kaas en tomatensaus.

De dinsdag dat ik op de helft van mijn werk hier was, gebeurde er iets naars. Ik wekte ’s middags en ineens kwam het bericht dat een jongen van 7 uit het huis was overleden. Hij woonde hier net 2 weken met zijn moeder. Hij had een tumor in zijn hoofd en er was een operatie gepland. Niemand had verwacht dat hij zo ineens zou overlijden, al was het niet zeker of de operatie zou lukken. Die avond en de volgende dag waren er aldoor veel mensen die huilden hier. Ik had die avond een verjaardag van een meisje in de stad, maar was niet echt in feeststemming. Ik had zondag nog de hele middag gewerkt met die jongen erbij en vond het toch wel heftig ook al was hij nog niet zo lang in de casa. De dag erna was er ’s middags een afscheidsdienst in de tuin. De kist stond in het midden en iedereen zat in kring eromheen.

Deze woensdag heb ik ook voor het eerst ’s nachts gewerkt. Ik sliep bij een kindje in de kamer en als er iemand huilde moest ik uit bed. De andere kinderkamers hadden de deur open. Af en toen sliep ik een half uur, dan weer half uur wakker, maar het was wel te doen. Soms wilde een kind water drinken, omgedraaid worden (dat kunnen ze niet allemaal zelf) of wat anders. Deze zomer ga ik nog 3 nachten werken in het vakantiehuis in Fregene waar alle kinderen nu verblijven. Ze zijn zaterdag 27 juni vertrokken en blijven er tot eind augustus. Nu is het dus lekker rustig in Casa Betania. Ik heb al 2 dagen in het vakantiehuis gewerkt. Het is wel leuk omdat de kinderen daar allerlei uitstapjes maken. We zijn bijvoorbeeld naar het strand gegaan en hebben een wandeling gemaakt naar de manege. Dat is allemaal dichtbij. Ook is er een klein zwembad in de tuin. Voor mij was het ook leuk om met de kinderen in de zee te gaan.

Verder ben ik in mijn vrije tijd nog een paar keer naar het strand geweest en wat terrassen aangedaan in Rome. Met Rebeca, Paulina en Roberto zijn we ook een dag naar een waterpark geweest: Zoomarine. Er waren waterattracties, een zwembad en dierenshows met vogels, zeeleeuwen, dolfijnen en meer. Het was een leuke dag. Toen Rebeca en ik met de bus naar huis wilden, kwamen we 2 meisjes uit Peru tegen die in Rome wonen, die we op de heenweg ook waren tegengekomen. Met hun zijn we eerst nog even naar het strand gegaan voordat we de bus naar Rome namen.

Nog iets bijzonders om te vermelden is dat ik hier een keer 3 uur achter elkaar heb gestreken. Thuis doe ik het alleen als het echt nodig is, maar hier werkt iemand die wil alles gestreken hebben. Ik voelde me toen niet zo lekker en vond het zelfs fijn om te doen in plaats van op de kinderen te letten. Ze vonden dat ik het goed deed gelukkig, ondanks mijn weinige ervaring. Er was alleen 1 t-shirtje van een stof dat gelijk schroeide, maar het leek net katoen. Ook heb ik in een grote supermarkt een ontdekking gedaan: ze hadden Calvé pindakaas! Ondanks dat ik dat thuis bijna elke dag eet en er zeg maar verslaafd aan was… heb ik het niet gekocht. Ik kan straks in Nederland nog genoeg ervan eten. Wat ik hier wel heb gegeten, zijn stroopwafels. Op een dag stond er een blik echte Goudse stroopwafels in de voorraadkast hier. Misschien hadden ze het eens van iemand gehad, maar ze waren al anderhalve maand over de datum. Blijkbaar was er dus geen interesse voor en daarom heb ik het blik maar voor mezelf meegenomen zodat ik een tijdje elke dag eentje kon eten. Ze smaakten nog goed.