Dit keer een verslag vanuit onze nieuwe kamer. Het is alweer een tijdje geleden, maar in de week nadat ik terug ben gekomen van de vakantie aan het Gardameer hebben we al onze spullen verhuisd. Gelukkig werden we wel geholpen door de mannen die hier de boel verbouwen. Onze oude kamer en alles beneden is helemaal veranderd. Wij hebben nu een kamer boven. Het was hier helaas in augustus wel veel warmer en we hebben nog minder ruimte. Gelukkig is het dan alleen nog maar voor de laatste weken. Het voordeel is dat ik overdag kan internetten vanaf mijn bed en niet m’n laptop in de vensterbank hoef te zetten en erbij te staan om in mijn kamer op internet te gaan.

Ik ben ook weer een aantal keren voor een week vertrokken naar Fregene om daar te werken met de kinderen in het vakantiehuis. De eerste week kreeg ik maandagnacht erg keelpijn en dinsdag voelde ik me ook verder niet lekker. Het leek wel een voorhoofdsholteontsteking. Woensdag heb ik veel op bed gelegen, maar omdat het daar niet echt rustig is, leek het met beter om terug te gaan naar Rome. ’s Avonds was ik daar weer en heb ik gelukkig ’s nachts goed geslapen en ook donderdag overdag nog aardig wat. De andere 2 weken zijn goed verlopen. Ik heb nog geprobeerd om de Italiaanse lotto te winnen, maar helaas zonder succes. Wat trouwens niet goed ging, is dat er een glas voor mijn neus zomaar uit elkaar spatte. We zaten aan de ontbijttafel en ik had in het glas niks warms meer alleen een lepeltje. Ineens boem! Ik schrok ervan en zat helemaal onder de ministukje glas net als de tafel en de vloer. Door de knal deed ik gelukkig mijn ogen dicht. Het was een hele klus om alles op te ruimen. Een paar dagen later vonden we ook nog allemaal stukjes in de pot Nutella.

De zaterdagmiddag nadat ik ziek was geweest ben ik met Fanny naar een winkelcentrum geweest, waar het lekker koel was met airco. Eerst stelde Fanny voor om foto’s in de Ikea te gaan maken met wat ons wel geschikt lijkt voor onze nieuwe kamer, maar dat hebben we toch niet gedaan. Tijdens het winkelen in de Zara kwam ik op het idee om een rare combinatie van kleren te passen nadat ik een flitsende rode glimmende legging zag hangen. Fanny vond het een goed idee en zocht de rest voor mij uit. We hebben erg gelachen! Erna in de H&M had Fanny ook nog iets verschrikkelijks voor me bij elkaar gezocht om aan te trekken. Om ons te vermaken zijn we ook nog een keer naar de dierentuin in Rome geweest. Dat was wel mooi met alle palmbomen, maar niet zo groot.

Ook heb ik nog een keer de koepel van de Sint Pieterskerk bezocht. Het was heel druk met mensen voor de kerk, maar gelukkig niet zoveel voor de koepel. Het was een hele klim naar boven met smalle trappen en zelfs een stukje waar ik schuin moest lopen. Het was wel mooi om de schilderingen van binnen dichterbij te kunnen bekijken en natuurlijk het uitzicht buiten. Ik kon zo ook eens de tuinen van het Vaticaan bekijken, waar je niet zomaar in kunt. Toen ik de kerk uitging zei een bewaker tegen ouders om te stoppen om hun kleine kindje eten te geven. Dat vond ik wel sneu, ze smeekten om nog een minuutje en zaten netjes in een hoekje achter een deur van de kerk.

Natuurlijk ben ik nog aardig wat keren naar het strand geweest. Nu in september is het wat minder warm, maar augustus was bijna zonder regen. Ook heb ik nog wat van Rome by night gezien. De laatste avond dat Rebeca, Fanny en ik samen waren zijn we de hele nacht uitgeweest in het centrum. We hebben veel bekende plaatsen nog eens bekeken zonder alle toeristen. Verder ben ik nog 3 dagen terug naar Nederland geweest. Ik kon op deze manier ook alvast 10 kg handbagage meenemen, want tijdens het verhuizen van kamer kwam ik erachter dat lang niet meer alles in mijn gewone koffer past.

Om nog eens wat anders te zien ben ik een dag naar Napels geweest. Ik had er al wel wat van gezien onderweg naar de Vesuvius, Capri en Ischia, maar nog niet echt het centrum. Wat ik ervan had gezien was niet al te best dus ik had geen hoge verwachtingen, maar ik was wel benieuwd. Volgens sommige mensen is het oude centrum erg mooi net als andere stukken. Ik vind het toch nog steeds niet zo. Het is wel echt een levendige stad, maar veel ziet er onverzorgd en armoedig uit, net als veel inwoners. In sommige stukken van het oude centrum wilde ik toch even kijken maar ik voelde me niet aldoor op mijn gemak. Ik moest sowieso aldoor goed uitkijken om niet te worden aangereden door een scooter. Die kwamen van alle kanten aanscheuren ook in smalle heuvelachtige straatjes. Het was wel apart in die straatjes kon je bij veel mensen zo binnen kijken omdat de deur open stond. Er lag nog iemand in bed, ergens anders keek iemand een film en er kwam ook veel geluid vanaf de balkons.

Wat ik wel mooi vond, was het uitzicht vanaf het dak van een kasteel. De 3 kastelen in Napels stellen verder weinig voor. De heenweg naar het kasteel met uitzicht heb ik met een treintje gedaan, maar de terugweg te voet. Ik ben best geschrokken toen ineens een hondje me wild blaffend tegemoet kwam. De eigenaresse (die wat tanden miste, zoals ik wel meer mensen in de stad heb gezien) riep hem wel, maar hij bleef maar bij mij. Toen kwam ze eraan en deed ze voor dat ik met mijn handen over mijn hoofd op de grond moest gaan. Dat leek me nou ook weer niet nodig, maar ik bleef maar stilstaan tot ze het beest weer meenam. Ik was blij toen ik weer gewoon terug was in het centrum. Daar wilde ik nog Griekse ondergrondse stad bezoeken, maar helaas had ik geen tijd meer voor de anderhalf durende rondleiding omdat ik een trein moest halen om op tijd terug te zijn in de casa.

Inmiddels hebben we afscheid genomen van Fanny en ook voor Rebeca en mij schiet het nu echt op… 23 september vlieg ik terug. Ik vind het jammer om de kinderen achter te laten en mijn leventje hier, maar ik denk dat het ook wel lekker is om straks weer in Nederland te zijn. Ik denk dat er hierna nog 1 verslag volgt en dan… basta. Voorafgaand aan het vertrek van Fanny hebben we nog wel wat leuke etentjes gehad. Een diner met heel wat gangen bij een vrijwilliger en zijn vrouw thuis en ook haar zus (de juffrouw van Oussama) was gekomen. Aan het einde kregen we ook nog ieder een boek van Rome met allemaal grote foto’s en beschrijvingen. Erg leuk! De dag erna gingen we terug van Fregene naar Casa betania en daar was als verassing een afscheidsdiner/feest georganiseerd. Er waren best wat collega’s gekomen. De dag erna hebben we nog een lekkere lunch gehad bij een collega.

Nog steeds zijn er heel veel (nieuwe) foto’s te vinden op picasaweb.google.com/marloesdg1