Als eerste wil ik even kwijt dat ik het hartstikke leuk vind dat er allemaal berichtjes en reacties bij verhalen en foto's zijn, thnx!

Zoals jullie in mijn vorige verhaaltje konden lezen, voelde ik me vorige week niet zo lekker. Op zondag was ik nog niet helemaal beter, maar het leek me toch wel goed om te gaan shoppen. Daar had ik wel zin in nadat ik op internet had uitgezocht naar welk groot winkelcentrum ik kon gaan. In het centrum van Rome zelf zitten de winkels namelijk nogal verspreid dus dat schiet niet echt op. Ik wilde vooral wat kledingzaken bezoeken om te kijken of ik mijn garderobe wat kon uitbreiden. Ik had het idee dat ik wel meer kleren nodig heb dan ik mee heb. Vooral omdat het hier zoveel warm weer is en door het werk met de kinderen worden je kleren ook sneller vies.

Met de metro kon ik bijna bij het winkelcentrum (Euroma 2) komen en erna was het nog 3 haltes met de bus. Het was leuk dat de metro na een tijdje boven de grond ging zodat ik nog wat van Rome kon zien. Eerst leek het best wel armoedig, met slecht onderhouden panden, maar later werd het juist weer luxer meer naar het zuiden bij de Tiber. Het winkelcentrum zag er kitsch uit, maar gelukkig waren er genoeg zaken om me de hele middag te vermaken. Ik heb een topje gekocht en 2 broeken tot over m'n knie. Begin van de avond ging ik weer richting het appartement voor het eten. Mijn mentor en Italiaanse lerares vonden het erg goed van me dat ik alleen op pad was gegaan helemaal daarheen. Ik heb in ieder geval ook weer wat Italiaans kunnen oefenen om de weg te vragen en in de winkels met de verkoopsters.

Zondagavond werden er hier in het appartement tosti's en snacks gegeten. Dat doen deze mensen bijna elke zondag. Ook eens wat minder uitgebreid eten maken dus. De snack was iets wat ik nog niet kende: gefrituurde rijst met tomaten en mozzarella, wat er uitzag als korte dikke kroket. Ze warmen het op tussen de grill zodat het niet zo vettig smaakt als uit de frituur. Ook hadden ze zelf bruscetta gemaakt van geroosterd brood met olijfolie en wat peper en zout erover. Lekker hoor, alleen ik at nog niks (alleen fruit en cracker) omdat mijn buik nog van slag was.

Op maandag had ik mijn eerste echte dienst in Casa Betania. Daarvoor was gewoon beetje meedoen en kijken wanneer, maar nu dus ook volgens werkrooster. We hebben of in de ochtend tot begin middag, of van begin middag tot eind middag of van eind middag tot ergens 's avonds dienst. In de ochtend is het ook veel opruimen en schoonmaken. De meeste kinderen zijn dan naar school en de bedden moeten dan opgemaakt, vuilniszakken vervangen, vegen, dweilen, wastafels poetsen etc. Dat vind ik niet erg om te doen, want de tijd gaat dan lekker snel als je druk bezig bent. In de middagdienst help je ook met tafeldekken en erna alles afruimen, afwas, vegen, dweilen etc. Dit is ook weer zo bij het avondeten in de avonddienst. Ze hebben wel een vaatwasser, maar voor de hygiëne wassen ze hier eerst alles snel af en erna gaat het nog in de vaatwasser. Na elk eten wordt dus overal geveegd en gedweild. Verder is het natuurlijk ook met de kinderen bezig zijn.

Op maandag tijdens mijn dienst kwam Laura langs, ze bleek hiervoor als internationale vrijwilliger in de casa te hebben gewerkt. Ik vond het erg leuk om haar ervaringen te horen en ze gaf me ook gelijk allemaal tips. Het was fijn dat ze goed Engels kon zodat ik even lekker met iemand kon praten in het huis, want de meeste vrijwilligers spreken alleen Italiaans. Laura zei me dat ze veel mensen had leren kennen in Rome via Couchsurfing (internet). Ze kende er ook een Nederlandse jongen van dus het leek haar wel leuk om me diezelfde dag nog aan hem voor te stellen. 's Avonds ging ik met haar mee naar Termini (CS station) omdat zij daar met een andere jongen die ze via Couchsurfing had leren kennen, voor wat dagen naar Sicilië mee vertrok. De jongen uit Nederland en ik zijn meegegaan tot de trein vertrok en erna ben ik met hem meegegaan om in zijn appartement wat te gaan eten. Hij woont bij 2 Italiaanse broers, waarvan er eentje thuis was. Zo kon ik gelijk weer wat Italiaans oefenen. Ook voor het eerst ‘Insalata Caprese' gegeten (mozzarella en tomaat), dat smaakte erg goed. In Nederland lust ik eigenlijk geen tomaten, maar hier wel omdat ze veel beter smaken. Toen ik weer thuis was heb ik gelijk ook een profiel aangemaakt op de Couchsurf-website. Ik heb me aangemeld bij de Roma groep en zo kun je zien of er leuke dingen te doen zijn hier of met welke mensen uit de buurt je kunt afspreken.

Van de Nederlandse jongen hoorde ik dat er pas sinds kort een alarm is bij Casa Betania omdat er de laatste tijd meerdere pogingen tot inbraak zijn geweest. Een vrijwilligster kwam 's nachts ineens een man tegen in het huis! Dat zal nu dus niet snel gebeuren, maar voor 23:00u moeten we wel zoveel mogelijk thuis zijn. Dan gaat het alarm aan. Als we eens later thuis willen komen, moeten we eerst een vrijwilliger bellen die het alarm uitzet en dan kunnen we naar binnen en het weer aanzetten.

In plaats van 15 dagen eerst ergens anders wonen, is het nu wat minder geworden... morgen ga ik al naar Casa Betania verhuizen. Ik heb de kamer al gezien. Het zag er niet zo groot uit helaas. Het meisje uit België durft niet boven te slapen op de vlonder waar je met een trap naar boven kunt komen, dus zij slaapt beneden en het Spaanse meisje en ik boven. Zo zijn dus de bedden verdeeld. Beneden staan nog kasten, een bureautje en er is een apart badkamer. Laura vertelde me ook dat internet het op de kamer eigenlijk niet doet, alleen bij het raam. Toen ik dat tegen mijn mentor vertelde zei ze dat het normaal was, als je wil internetten kun je beter buiten gaan zitten (vlakbij office). Morgen zullen we zien...