In het vorige verslag was al te lezen dat er culturele week was in Rome, waarbij veel musea etc. gratis te bezoeken waren. Daar heb ik nog wel even goed gebruik van gemaakt nadat Patrick weg was gegaan op woensdag. Op donderdag ben ik na het werken naar 2 musea (Museo di Roma & Museo Barracco) geweest. Ik wist zeker waar het ongeveer moest zijn, maar nadat ik de eerste had bezocht liep ik eerst een heel stuk de verkeerde kant de straat in, terwijl het andere museum zo goed als tegenover de eerste was. Omdat ik met de bus net daar voorbij was uitgestapt had ik het blijkbaar gemist! Het eerste museum was wel leuk omdat er allemaal schilderijen waren van hoe Rome er vroeger uitzag. Het tweede museum was erg klein en viel wat tegen. Er was Romeinse, Egyptische en Griekse kunst, maar dus erg weinig. Op zaterdag ben ik voordat ik moest werken nog een keer in het Colosseum, Palatijn en de Foro gegaan omdat het toch gratis was.

Zondag was de laatste dag van de culturele week, ik had vrij en heb de hele dag dingen bezocht. Eerst vertrok ik om 07:00u met Fanny om te wachten voor de ingang van de musea van het Vaticaan. Elke laatste zondag van de maand is daarvan de entree gratis. Rond 08:00u stonden we in de rij, we gingen er maar bij zitten en wat lezen. Vanaf 09:00u gingen de deuren open en na een kwartier waren we binnen. Gelukkig stonden we nog best goed in de rij. Achter ons stonden nog veel meer mensen. Toen ik later buiten kwam tegen het begin van de middag stond de rij nog veel langer (tot St. Pietersplein). Er was veel te zien in de musea (7 km route), maar eigenlijk was het teveel en het was ook best druk met mensen. Ik heb wel alles bekeken nu ik er was (van 09:00u-12:30u).

Hierna ben ik naar het Castel St. Angelo gegaan, waar je vaak een mooi uitzicht over de stad had. Ik vond het een apart kasteel omdat het helemaal rond was en de andere kastelen die ik heb bezocht hadden toch veel meer overeenkomsten in bouwstijl. Hierna ben ik met de bus naar Villa Torlonia gegaan, een van de laatste grote villa's die in Rome is gebouwd. De villa was nu een museum en er was ook een ander huis in sprookjesstijl (huis van de Uilen) in de grote tuin(park) . Op de terugweg kwam ik toevallig nog lopend bij een museum onder de grond (vlakbij Termini) waar allemaal spullen lagen die in Rome waren gevonden (van potten, haarspelden tot badkuipen) en Palazzo Barberini waar allemaal oude schilderijen uit Rome te zien waren. Als laatste missie had ik nog het bezoeken van Museo nazionale Romano - Crypta Balbi, waar ik net op tijd naar binnen kon. Ik heb op een dag denk ik niet zoveel dingen gezien die kitsch waren, plafond schilderingen, beelden en schilderijen.

Tijdens mijn bezoekjes in de stad werd ik regelmatig aangesproken door andere mensen omdat ze een vraag hadden. Dat vind ik erg leuk dat ik aan alle toeristen van alles kan vertellen omdat ik nu blijkbaar al veel weet over hoe het hier gaat en waar je iets kan vinden. Er waren zelfs Italianen die een paar keer de weg aan mij vroegen. Maar als zij het niet weten, weet ik het vaak ook niet... maar dat kan ik ook al in het Italiaans zeggen

Ineens is er in Casa Betania alweer een nieuwe mama met een baby (bij aankomst 2 dagen oud) en een meisje van 1 jaar. Het is nu echt wel druk met alle kinderen en mama's in de casa. Het werk hier gaat me gelukkig wel steeds beter af omdat je ook gewend raakt aan alles. Laatst was het wel leuk dat we op zaterdag met de kinderen en vrijwilligers naar een speeltuin de buurt gingen waar we ook een stuk naar toe moesten wandelen met mooi weer. Eerder mocht ik ook een keer 2 uur helpen bij de peuterschool die op de tweede verdieping is gevestigd. Eerst hielp ik met eten en erna tijdens het opruimen mocht ik een uur op de 6 kleinsten letten in een andere kamer. Hier is het wel echt anders dan in Nederland: de ouders geven de kinderen voor de lunch warm eten mee (vaak restje pasta van vorige dag) wat voor elk kind wordt opgewarmd in de magnetron. Erna eet iedereen een bekertje yoghurt wat ze ook van thuis meebrengen.

Op dinsdag 28 april had ik mijn eerste Italiaanse les op een school hier in de buurt. Het zijn speciaal lessen voor buitenlanders. Helaas waren de lessen al begin maart gestart en aangezien er per week 5 lessen zijn, moest ik dus gelijk op pittig niveau beginnen. Gelukkig kon ik toch het meeste wel volgen. Ik vind het erg leuk dat er studenten uit allerlei landen zijn. De lerares vraagt steeds om in het Italiaans over dingen uit je eigen land te spreken, wat het gelijk extra interessant maakt. Erg leuk om te horen hoe andere mensen leven en wat daar de gewoontes zijn. De lerares heeft zelf ook veel gereisd en het is ook leuk om haar ervaringen te horen over van alles. Ze vertelt echt veel, ook over gewoontes in Italië. Ondertussen doen we nog wat aan grammatica en opdrachten. We lezen vaak stukken waarover we erna vragen gaan beantwoorden. Ik was wel wat verbaasd over de manier van hoe het gaat. Tussendoor kun je gewoon je gsm opnemen als je dan maar even naar de gang gaat. Ook kun je aankomen en gaan wanneer je wilt. Ineens gingen 2 jongens weg en toen de lerares vroeg waarom, zeiden ze dat ze gingen wandelen. Ik moest echt lachen, want dat ben ik niet gewend dat zoiets kan. Ook was er een moeder die haar baby mee had en toen die teveel ging huilen ging ze weer. De lessen zijn ongeveer 2,5 uur en elke dag doordeweeks behalve vrijdag. Deze week kon ik elke dag, maar helaas de andere weken niet omdat ik soms net moet werken op de tijden van de les. De lerares zei over Nederland tegen de andere studenten dat er veel mooie bloemen zijn (had het vooral over tulpen) omdat het zoveel regent waardoor die goed kunnen groeien! Ook vond ze de boter echt heel goed.

Op de ‘dag van de arbeid' (1 mei 2009) waren veel Italianen vrij. Het is hier echt een feestdag. Allemaal familieleden en vrienden van Silvia en Giuseppe (mama en papa van de casa) kwamen voor het hele weekend. Ze sliepen in tenten in de tuin. Rebeca en ik hadden ook vrij (speciaal gevraagd) want we wilden naar een gratis concert wat de hele middag en avond in Rome zou zijn. Vooraf had ik op de Couchsurf-website gezien dat een jongen iedereen had uitgenodigd in zijn appartement om daar vanaf 14:00u te lunchen en later samen naar het concert te gaan. Iedereen moest wat meebrengen en zo konden we van alles eten en drinken. Omdat Rebeca Spaans is had ik voorgesteld om een grote tortilla te maken. Zo kon ik gelijk leren hoe dat nou echt moet. We hadden ook nog wat wijn, brood, olijven en koekjes meegebracht. Het was leuk om van alles wat te proeven wat iedereen mee had en ook erg lekker!

Om bij het appartement te komen moesten we nog best een stukje door Rome reizen. Op het laatst moesten we nog 5 haltes met een bus gaan, maar na een half uur wachten was er nog niks. Er waren wel allemaal andere mensen ook aan het wachten. Rebeca had van een chauffeur begrepen dat er pas na een paar uur weer een bus zou komen vanwege de feestdag. We waren aan de praat geraakt met 3 andere mensen die later naar het concert zouden gaan en het meisje belde haar moeder en stelde voor om ons eerst weg te brengen. Ze wist de weg niet, maar belde met de jongen die het feest organiseerde om dat te vragen. Echt heel aardig! Het bleek dat het anders nog best een stuk lopen was geweest en lastig te vinden, we hadden wel geluk.

De optredens bij het concert waren voornamelijk door Italiaanse bands/artiesten, maar die zijn erg populair hier. Ze hebben in cd winkels ook bij de cd's op alfabet alleen Italianen en speciaal (net als voor klassieke muziek/ rock/ musical) een rek met internationale muziek (uit Amerika etc.). Bij echte populaire acts zong het publiek aldoor mee. Rebeca zag ineens ook een jongen in tranen bij een Italiaanse rockband, dat was wel grappig om te zien. Van de optredens hebben we niet heel veel gezien omdat het zo druk was. We bleven een heel stuk van het podium en hebben ook een hele tijd in een park bij het plein gezeten. Toen alles af was liepen we met een groepje, dat nog over was weer naar het appartement waar we voor de lunch waren geweest. Ik had vooraf al gevraagd of Rebeca en ik konden blijven slapen, omdat we zo laat niet makkelijk terug naar onze casa konden gaan. We hebben daar nog een tijdje gezeten met z'n negenen en uiteindelijk vertrok een huisgenoot met zijn vriendin om bij een van hun ouders te gaan slapen zodat Rebeca en ik in dat tweepersoonsbed konden slapen. Dat was wel heel gastvrij, ook de andere huisgenoten gingen op de extra matrassen slapen zodat de andere gasten de betere bedden hadden. Op zaterdagmiddag moest ik weer werken dus we vertrokken 's morgens al. Eerst hebben we nog wel even ook op het bord in de gang geschreven waar al hartstikke veel berichtjes opstonden van wie er waren blijven slapen als couchsurfer.

Tijdens werken zaterdag was het wel leuk omdat we Tiramisu gingen maken voor na de lunch op zondag. Dat heb ik zelf nog nooit gemaakt. Ook heb ik later met kindje van de Casa een kerkdienst van de familie bijgewoond. In de overlegruimte van het secretariaat ging een schuifwand open, de tafels en banken stonden anders waardoor het ineens een beetje op een kerkje leek. Ze hadden van alles om daar aan bij te dragen van beelden, liedboeken, een pot met heilig water etc. Een familielid trok een cape aan en leidde de dienst van een uur. Iemand anders van de familie speelde tussendoor liedjes op gitaar waarbij iedereen meezong. Met Pasen had ik al eerder gemerkt dat ze zo'n familiedienst hielden. Gelukkig was het jongetje van anderhalf rustig, want normaal is hij dat helemaal niet. Ik vond het wel leuk om het mee te maken hoe de familie dat deed, maar ook wel apart.

Ik heb inmiddels ook al 3 meetings gehad met alle nieuwe vrijwilligers. Dat is 2 keer per maand. We zijn ongeveer met 10 mensen 2 uur bij elkaar. De mama van de casa (Silvia) is dan de gespreksleider en we hebben het over van alles wat met het werk te maken heeft. De eerste keer was al snel toen we nog maar net in de casa woonden, dus wel lastig alles in het Italiaans. De andere keren begreep ik er al meer van. De eerste keer hebben we vooral alle kinderen en per kind de aanpak besproken. Ook natuurlijk even een rondje voorstellen gedaan. De tweede bijeenkomst hebben we vooral gereflecteerd over hoe het tot nu toe ging en hoe je over de hele situatie in de casa denkt. Ik kon al een heel stuk in simpel Italiaans opschrijven en mijn ideeën vertellen aan de groep ging ook wel aardig. Ik vond de bijeenkomsten gelijk goede leermomenten. De derde bijeenkomst die we vorige week hadden, was het bekijken van een film over immigranten die naar Italië komen. Daar heeft de casa ook mee te maken. Het was wel heftig om te horen en te zien hoe de mensen werden verkocht uit Ethiopië en erna een hele reis opgepropt moesten maken in een container met een klein raampje en verder donker. Mensen op de film vertelden dat ze wel 2 jaar onderweg waren van Ethiopië naar Italië.

! In het fotoalbum zijn 2 nieuwe albums toegevoegd !